Gönül

Ey gönül aşkınla dar-ı didarsın

Kanayan yaranı hangi el sarsın

Gün gelir neşeme neşe katarsın

Gün gelir başını alır gidersin

Gel gönül ağlama gözde yaşınla

Yalanı paylaşma öz kardaşınla

Kimin yok kimsen yok bir tek başınla

Hasmın çok kiminle dava güdersin

Gamlı efkârınla gül yüzün gülmez

Akan göz yaşını kimseler silmez

Bu dünya fanidir sana da kalmaz

Ömür bir gün biter ey vah ey dersin...

Ey gönül boş yere kürek sallama

Kıymet bilmeyene selam yollama

Düşmanına bile fırsat kollama

Dünyayı başıma zindan edersin

Ozanca'yı yakanlar seni de yakar

Sonsuz gök kubbeyi başına yıkar

Sorgusuz sualsiz kodese tıkar

Sivas'tan Maraş'tan alsana dersin

Ozanca/İzmir