Gönül

GÖNÜL

yalan sevdalardan bıktım usandım

bana neler ettin bilmedin gönül

gördüğün her çiçek bal verir sandın

gönlünün yaverini bulmadın gönül

hangi dala tutundunsa kırıldı

kurduğun hayaller hep yarım kaldı

gönlüne göre bir seven olmadı

hala ümitlisin yılmadun gönül

hazana yolcusun bak bir haline

hüzünler takılmış gönül teline

böyle masumane sevmek neyine

aklını başına almadın gönül

yarınların meçhul dünün firarda

senin aklın fikrin hala baharda

bir sızıki işte ta şuranda

çaresiz derdimi bilmedin gönül

bilmezmisin sevda pazara düştü

o eski sevsalar nasılda hoştu

sen kelebek bu can peşinden koştu

bir türlü insafa gelmedin gönül