Gönül

Gönül sakın laf edeyim deme ağaçlara

Duymak onların teninde değil

Gönül sakın tövbe edeyim deme duvarlara

Affetmek onların elinde değil

...

Kalmasın k/ayıpları kurşun izinde

Dizinin dibinde güller biterken

Susmasın yazım,

Sonbaharına yenik düşerken

Ahlamasın hiç

Geleceğimdeki çiçekler,

İçi kendine kalsın

Nasıl olsa bütün kabuslar benim

Tutmasın yası

İsyanı tutuşsun kibrit kutusuna

Sığsın yamalı düşleri oraya

Zorlanmasın sessizliği oynarken

Bu onun için hiç zor olmamalı

Olmasın da zaten

Bakmasın sonra sana benzeyen dut ağaçları

Yapraklarına gizlediğim geçmişte gizli kalsın,

Kınansın başımdan

Yakılan k/ağıtların kelimeleri uçsun saçlarımdan

...

Oysa ki

Kanatlarımdan uçarken

İki kıvılcım ihbar eder yüreğimi

...

Gönül nefes ver bana

Öldürme beni şimdi bu yoklukta

Ne zaman yaşadım ki zaten

Yaşamak bu olmamalı ki esasen..

06.09.25