Gönül Arkası

Vur hançeri öyküme

Vur ki katil olsun,yalan olsun ismin

Ardından ağlamayayım iyiliğin

Uğra yanmış ezgilerime ara sıra

Beni boşver ve kendinide koy bir kenara

Yavaş yavaş tükenelim

Arzulayarak kavuşalım efkara

Hep aynı manzara;

Hüsranla sulandırılmış bakışlar,

Noktasız haykırışlar...

Canın sıkılır belki ararsın

Rüyalarının düşersen peşine

Sevdanın arka sokaklarında

Bayat teselliler arasında

Artık gülümsemiyor mecalim,

Sahipsiz şarapnel parçası gibiyim

Dağılacak yer aramakta

Ve kısım kısım,parça parça

İsyan siluetinde çürümekte