Gönül Bahçemin Bahçevanı

Hayat ne garip , daha dün tut elerimden diye sana yalvarıyordum ,

Bırakma ne olur sensiz olamam diyordum ,

Belki de içten içe kendime kızıyordum ,

Neden bunları yaptın diye..

Damarımdaki kanı , aldığım nefesi sen sanıyordum ,

Oysa gittin benden , ben hala yaşıyorum..

Yıkılmadım bak dimdik duruyorum...

Şimdi yüreğime onca acı verdin diye sana hiç kızmıyorum ,

Tutmadın ya ellerimden onca yalvarışlarımda ,

İyi ki tutmadın diyorum .

Hadi hakkını helal et uğurla beni demiştim ,

Onca yılın hatırı var deyip uğurlamadın bile ,

Ben senden öksüz bir çocuk gibi ,

Kendi vedamı kendim yaptım ve ayrıldım..

Ama artık sana kızmıyorum , kırgın da , küs de değilim bilesin ,

İyiki de bunlar olmuş ,

Kimsesiz bir çocuk gibi ortada bırakmıştın ,

Sen perişanlığımı görmek için umutlanırken,

Farkında olmadan hayatımı bana geri sunmuştun...

Şimdi çok mutluyum.

Beni belkide ilk defa anlayan.

Yüreğime dokunan birini çaresizliğimin tam ortasında buldum ,

Ben onunla yepyeni bir yola çıkıyorum..

Yüreğim kıpır kıpır , heyecan yaşıyor ,

Aklım hiç karışık değil , ona akıp gidiyor ,

Bir tohum sundu elime , yüreğine ek bunu diye ,

Ben seni üzmem yüreğini incitmem ,

Yeşersin diye sunduğum tohumu ,

Filizlenirken çiğnemem ,

Sevdiğime ihanet etmem ,

Seviyorum deyip çekilmem ,

Sen beni yüreğinden kovma yeter ki

Ölürüm de sensiz asla gitmem....

Öyle güzeldi ki sözleri ,

Öyle etkiledi ki beni..

Beni aldı düşüncelerimden ,

Heyecan veriyor , yüzüme huzur veriyor ,

Gülmeyi unutan gözlerim yeniden gülüyor..

Her geçen gün yüreğimdeki yaralar sarılıyor..

Seni unuttum diyemem ama ,

Bil ki senin yerini artık biri alıyor .

Gönül bahçemi huzur ve mutlulukla dolduruyor..

Artık sana kızmıyorum , kızamıyorum..

Çünkü ben gönül bahçemin yeni bahçevanını ,

Galiba sevmeye başlıyorum....