Gönül Ocakları

Islak kuruya değdi

Çamurlandı bu zemin

Ayrıldı betonlardan, ayrıldı betonlardan

Zamanın zarifliği

Şehvetle izlenirken

Kaçtı camekanlardan kaçtı camekanlardan.

Gurbetin doğum izi

Ölüme tıpır tıpır

Koştu kaldırımlardan, koştu kaldırımlardan.

Duyulmadı beş vakit

Ezanın sesi bile

Cami avlularından, cami avlularından

Akmadı gökkubbenin

Tanrıya alın teri

Yoksul şakaklarından, yoksul şakaklarından.

Okunuyor öfkenin hatlara yerleştiği

Kızıl yanaklarından kızıl yanaklarından.

Tiksiniyor öyle ki; bu küflü aynaların

Yüzü asıklarından, yüzü asıklarından

Bilmiyor ki; bu ateş söndümü yanmayacak

Gönül ocaklarından, gönül ocaklarından...