Gönül Varoşlarım

Gönül varoşlarıma uğradım da

Sokaklarda cam kırıkları

İçim köhne halde

Terk edilmiş artık bu gönül

Hatırlarım

Goncalar arasında sen

Aşığım

Ben seni deliler gibi sevdim

Ay düşerdi baş koyduğun yastığa

Gece görünür perdeden üryan

Gölgeler kaybolur gecenin karanlığında.

Yüreğimde kuzgun karanlık

Şehvetle uzanırdı revnak

Mehtap okşardı tenini

Ben mum ışığı gibi titrerdim

Kıskanırdım cemalini mehtaptan

Kıskanırdım geçen zamandan

Zaman

Alıp götürürdü seni benden

Özledim seni

Gönlüme dolanırdı saçının telleri

Saatler senli zamanları suskun

Damarlarımda dolaşır yakıcı sevdan

Ben seni günahlarımla sevdim

Nargilemin ateşinde hayaller yaktım

Duman duman içime çektim

Üflemeye kıyamadım

Her nefeste sen vardın

Gözlerim dolu

Aklım sende sen benim içimdeydin

Dalgalar dahi silmeye kıyamamış duruyor

Sahilde kalan ayak izlerin

Baktığım

Duyduğum

Gördüğüm

Her yerde sen vardın