Gönül Verince

Ayrılığın çehremi sarıp sarmalarken

Seni bir daha göremeyeceğimden çok korkuyorum

Gözümdeki damlalar teker teker dökülürken,

Seni unutmaktan çok ama çok korkuyorum...

Sesine, nefesine o kadar hasret kalmışım ki;

Her adını duyduğumda kafamı o yöne çeviriyorum

O Ceylan gözlerini öylesine özlemişim ki;

Sana benzeyen birini gördüğümde gözyaşlarıma hakim olamıyorum...

Seninle donattım her bir uzvumu

Seninle yaşadım, seninle yaşlandım bir ömürü

Seni sen yaptım sevgimle, ben de sen oldum

O güzel gözlerinin içinde daha yedi yaşımdayken yok oldum...

Beraber ağladık bazen , beraber güldük seninle

Dertlerimiz ortak olmuştu, kaldırmıştık el ele

Ne olurdu gönüllerimizde bir olsaydı keşke,

Dünyanın hem en acısını hem en tatlısını yaşamıştım sana gönül verince...