Gönül Yarası

Ben biliyorum zar tutmaz marazım çektiğim v/ahlar boşunadır

Sen sürçülisan say ey sevgili mihrabım kışta gönlüm yazdadır

Çevirsem aynaları yumsam gözlerimi gönül kapısı kapanmıyor

Hazana vardı ömrüm utanırım yaramdan lakin sensiz sarılmıyor