Gönülçelen

Bir bakmışsın uzaklarda,

çok uzaklarda..

Yapayalnız yaşar oldum,

bu kahpe Dünya'da.

Seni benden ayıracakmış bu şehir...

Komik geliyor değil mi kulağa?

Haklısın sevgili,

Seni benden ayırır bu şehir.

Belki de;

ayıran şehir değildir,

anlık duygular!

Duyguların tükendiği,

aşkımızın son bulduğu yerde; yıpranır kalbim..

Afallar aklım,

bir süre sonra yok olur..

Bir bakmışım,

hastane yoludur ''yolum''..

Anladım şimdi seversem seni mahvolurum..

Ve,

hüsran dolar gecelerim..

Yıkılır hayallerim,

Çekip gider yalnızlığım.

Artık,

Allah'ın bir emanetiydin bana.

Öyle çok bağlanırım ki sana,

ne vazgeçebilirim senden, ne de vazgeçtirebilirim kendimden...

Şayet,

ben bilmem aşkı yatırmayı yataklara,

uyurken üstünü örterim en fazla..