Görmedim Böyle Yalnızlık

görmedim, böyle yalnızlık

ben, ben olalı...

ağzıma kadar gelmiş midem

ve çatlayan ağrılı başımla

yattığım yerden bakarken

kurumuş ve kireçli beyaz duvarlara...

görmedim ben böyle yalnızlık

tam geçti derken;

yolunmuş kabuklarıyla kanayan

dünyevi bir sıkıntı tadıyla

tüm akşam sefalarında

kadehimi bulandıran bir yara...

gördün''mü sen böyle bir yalnızlık

okumaktan,yazmaktan ve''de yaşamaktan geçip

yalnız bir gece kılığıyla

tüm erken gidilmiş, ama hep geç kalınmış

buluşmalardan arta kalan

yalnız bir adam ve büyüyen bir yara...