Görülmeyen Sevgi Yansıması

Telaşsız bir gecenin daha

Ortalarında göz ucumda sen varken

Ne esen yelin soğuğu üşütür

Ne odanın karanlığı

Kasvete düşürür beni saniye kadar!

Yağmurun yağması

Kızıl sabaha uyanmamıza engelse

Sen gül güneş açsın

Şubat ayının ikinci Pazar gününde!

Bir bakışında kaldıysa

Söylenmemiş onca söz

Gözlerken yolunu

Soluk almam sana söz!

Ne hatalar işlenmiş

Bugüne dek düşünme

Telafi edemeyeceğin tek şey

Verdiğin nefesin eksilmesi ince düşününce!

Sıyrıl sıyrıklar bürünmüş

Yüreğindeki kesiklerden

Çok eşikten atladım

Son ol artık

Kuşlar yuvalarını terk ediyorken!

Bin hüznünün diyetini bir gülüşünle öde

Anlamsız üzüntülerinle boğma yüreğini öylece

Eksik kalan tümcelerimin

El yazmasıyla yazdığım defterimde ki

Son başrol, son dönülmez yol

Sen ol!

Kolda gererim kanatta

Bırak artık geçmişi de

Yüreğini ferah tut!

Hakkında bilinen tek şey

Saf bir surete sahip yüzün

Gönlünün ışığı vurmuşken

Parıldıyor gülen gözün!

Az söylüyor öz söylüyorum

Bekletme gel baş tacım

İki gözüm..

Birlikte geçilmeyecek hiçbir yol yok!

Hisset yeter!

Ben artık susuyorum..

14*02*2010

02:23