Görüntüsü Gözümde Bulanık Gözüken İnsanlar

ilk defa mı küçük düştün

ey insan..

ilk defa mı sustun birşeylere

ya da hiç!

yalnızlık benimle dalgamı geçiyor?

birşeylerden korkmak çok mu kötü?

hiç hoşuma gitmiyor hislerim.

her gün biraz daha korku sarıyo bedeni mi

ama neyin korkusu?

bilmiyorum..

yanlış yapmak korkusu mu?

yoksa bağlanmak mı birşeylere?

hesap vermek mi..

sıkılmak mı birşeylerden?

anladım ben ..susmak bence

yalnızlığın bana yaşattığı küçük düşürücü o hal!

dalga geçiyor benimle biliyorum..

içimde yaşayan kişi çığlık çığlığa bağırıyor..

ee kim duyuyo ki bu sesi benden başka..

nerde o beni çok seven insanlar..

hepsi bulanık gözüküyor gözümde

bazen çizik çizik..

bazense hiç!

durup düşünüyorum her dakika..

ben kendime ne zman gelicem

ne zaman herşey iyi olacak

o derinden gelen "kötü his" ne zaman susacak

çığlıklardan kulaklarım çınlıyor!

bazen hiçbirşeyi duymuyorum

kendi ağlayışlarımı bile..

Sus yeter artık..

Duymak istemiyorum senin sesini.

İçimde kendini öldüüryorsun her gün!

bir gün olcak ölüpte tekrar dirilmiyeceksin

o gün huzura ericem

her gün ayrı birşeyin korkusundan kurtulucam..

kötü his gidecek başımdan

o bulanık insanlar ya tamamen yok olacak gözümün önünden

ya da hep kalacaklar!