Görüş Günü

Siz şairlerden uzaktayım

hapisane demirlerinin ardında

tırnaklarım parmaklıkları kemirir

hasrettir yaptıran bana

maltada volta kafada bin türlü tasa

ve bana en uzak senin bedenin

sensizken hapis iki kere hapis

tel örgüler kat kat

damarlarımdan kan geçmiyor

bazen yağmur camımı tıkırdatır hemen zıplarım

ranzam buna alışık

yine sen değilmişsin

gece hilal doğurduğunda koşarım yine aynı cama

yine sen değildin

sadece anılar bana görüş günü

ve birde berbat şiirlerim

onları şiir yapanda içinde geçen

kahverengi gözlerin

görüş gününü bekliyorum içinde sadece

yüreğin olan sen kokan mendil getir yeter

temiz iç çamaşırı bafra tütün bunlar

uydurma yada hikaye

bir yüz görümlüğü göreyim

bir görüş günü yüzünü eskiteyim

bir kokunu içime çekeyim

tahliye mi ben idamda kendi ipimi çekerim