gotik şiir

Yüreğim puslu labirentlerde kayboldu

Daha dün çayda çıra oynuyordu

Ona buna laf atıyordu

Zillere basıp kaçıyordu

Ne kadar mutlu, ne kadar haylazdı

Ne oldu da karardı

Karanlık sokakta

Karanlık bir kadın

Dilinde kabustan kalma uyku sayıklamaları

Çok karanlık çok

Ruhumun ışığı yok

ki

Gölgesine bile razıyım

Burada cehennem ateşleri yakılmış

Ölü insan eti kokuyor

Alevler sönmüş ama

Köz daha yakıcıdır

biliyorum

Şeytan imparatorluğunun elinde yüreğim

Terkedilmiş bir şato görünümünde

Heybetli ama çürümüş

Yanlızlığın anlaşıldığı an

bu an

Ötesi varmıdır..

Boşlukta sallanan şiir bu

Belki bir karabasan

Sevgili !

Güvenli bir mesafeden sev beni

Tehlike henüz geçmedi

Sonun kötü olacak

Belki de oldu bile..