Göz Görmeyince Gönül Katlanır Denir

Göz görmeyince gönül katlanır derler ya,

Engin ırmağın suları kıyıyı görmezse nasıl akar,

Köpürüp kükreyerek vurmaz mı kendi kendine hasretinden,

Köpük köpük olup okşaması gerek kıyıyı sevdasından.

Bir filiz tutunur mu yalçın kayaya,

yaşar mı toprağa hasret boy verir mi kök salmadan,

Umutsuzca kurumaz mı acısından güneşi nasıl selamlar,

Sevdasıyla sarmak ister toprağı kollarıyla incitmeden.

Gece katlanır mı yıldızlar olmadan yorgun günün ağıtlarına,

Ay'la paylaşır alemin depdebesini yıldızların göz kırpışlarıyla,

Tan vaktine değin hasretlerini nasıl paylaşır gizler perdesinde,

Bir sonraki buluşmalarını iple çekmezler mi yeisle.

Aşık yar hasretiyle pare pare bölünür,

Bölünürde yürek ağrısını döker dağlara taşlara,

Kâr eder mi edilen teselliler kanayan yarasına,

Vurur sazının tellerine buram buram sevda kokan namelerini.

Nefes alır mı paylaşmadıkca o havayı yarım yüreği,

Aşığın dünyası sevdalısının gözlerine bakmadan ölür an be an,

Şimdi söyleyelim mi bir daha,göz görmezse katlanır yürek,

Yo katlanmaz katlanamaz yaşam biter.

Biterde sinsile devam eder mi hasret ateşi cayır cayır yakarken,

Bir düşünelim,yaşam dediğimiz veri çizgisi nasıl oluşur,

Nasıl tekerrür eder dün,bugün ve yarınlar,

Dururda işte o an da infilak eder bu yaşam.

Göz görmezse katlanamaz sevdasına beklenemez yürek atışı.

Unutulan Şair Rual

08/10/2009