Gözleri Hüzünlü Bir Ela

Ne zaman bu eve gelsem,

Geçmişimin o büyülü evine,

Yüzüm gözüm anı kokar.

Çocukluğum,

saklanır kırık bir sehpanın arkasına

Kurgusuz hayaller kurar.

Gözleri tavana asılı bir salıncak

Sallanır bakışlarında uykular.

İçinde candan bir adam

Elleriyle babasının resmini okşar.

Dışarıda bir şimşek çakar

Ben anneme kaçarım

Annem bana kaçar.

Anlattığı masallar

Kapı deliğinden tüm odalara sızar.

Annem

Gözleri hüzünlü bir ela

Saçları sarı bir sonbahar

Olmayacak bir duanın peşinde

Islak yüzünde amin çiçekleri açar.

Yüreğinde hep suskun bir sabır ağlar.

Evde bir anason kokusu

Rakı bardağında yüzer sarhoş makamlar...

Gece,

Minik ellerimde usulca sızar.

Saçlarımın lülelerinde

Yaylanır begonyalar

Ayakkabılarım kırmızı,

Eteğim fırfırlı bir ilkbahar.

Annemin nefesi

Tenimde ılık bir rüzgar.

Babamın koruyucu kanatlarında

Dev bir huzur ruhumu sarar.

Her odada kilitlenmiş bir hatıra

Sesler kulaklarımda,duvarları aşar

Her eşikte boylu boyunca serilmiş ,kapıları gizlice dinler

Çırılçıplak yalnızlıklar.

Sonra yavaş yavaş,

Küçük topuklarım yılları adımlar.

Ninniler beni uyutur

Ben hayatı büyütürüm.

annem dizlerimde

gözleri gözlerimdeki çocukluğuna dalar...