Gözlerim Düşer

birer birer kayboldular,

ayaklardan çıkan,

aceleci sesler.

ötede top oynayan,

çocuklar gittiler...

son seferli vapurlar da,

iskeleden çekildiler...

telaşlı bir kaç ayak sesi

yürüdüler, gecenin izinden.

bir sarhoş narası kaldı,

bir de ben...

gece,

onu da, koynuna aldı birden.

bir kaç balık, boy verdi

suların içinden

ve kız kulesi

hikâyesine başladı,

harfsiz hurufsuz yeniden.

ay konuyor,

sarı saçlarına aniden.

ulvi hülyalara dalıyorum,

yakamozların nefesinden...

gitme ne olur!

uykusuz gözlerimden...

sesimden ürkersin,

adını,

içimden bile söyleyemem.

uyanırsın, uyuyan denizden

kıyıda küçük esintiler.

gözlerimde kız kulesi, ay ve gemiler

şarkımı söylerim

gece ve sen

beni silerim defterimden...

günün ilk çığlığı düşünce

göğe,

mahmur sabahın gözü önünde

küçük ve ince ellerinle

seni toplarsın

alel acele

ve

saçlarını bağ yapıp

şalının eteğine,

gidersin öylece...

gözlerim düşer.

ellerim düşer.

ayaklarım düşer.

bir kör, bir sağır,

bir ölü kalır,

bankın üzerinde...