Gözlerim Vuslat Yokuşu

yağmur yağdıkca çoğalırdık

kurtulurduk yalnızlığımızdan

sonra...

elbet

aşk

elbet

sevda

elbet

içimde geçiyordu

gözlerin...

seni sebebli seviyordum

tabii ki

ayazda gülmek

güzeldi

fırtınadan önce

sözvermeler

tabii ki

beyaz atımız

vardı

şiirlerimizde

senin bulutunum sadece

sen,

kirpiklerin eğince

sislenirdim

dağ, taşa

şehirlere

içimi dökerdim...

annem hislenirdi

okuduğunda

kalbimiz birşey bekliyordu

kesinlikle

kavuşma

kesinlikle

pozitif ayrımcılık

hayatdan...

kesinlikle

isyanı

sevgiye

dönüştüren

cenneti...

aşk biilac yaşıyordum

sustumsa

aşk içindi,

ağaçlar

geceler

trenler

yollar

mor kelebekler

bunu

nerden bilsindi...

anlamlı yorgunluğum var

gözlerim vuslat yokuşu...