Gözlerin

Bakardı bir zaman toprağın üzerine gözlerin

Ne oldu şimdi altındasın toprağın,yerinde yok gözlerin

Bir yaprak misali düştün toprağa,biçaresin;

Mevsimler geldi geçti çoktan toprak oldu gözlerin.

Hani dünyalar senindi,şimdi nerede gözlerin?

Aktı kabrinin toprağına,mechule karıştı gözlerin

Ne bugün ne yarın dönmek yok geriye muttasıl;

Haşerata yem oldu,artık konmaz yerine gözlerin.

Ecel aldı,kül olup toprağa savruldu gözlerin

Tattı mahşerin ab-ı hayatından zindana düştü gözlerin

Ne kadar istesen de boş,çıkışı yok,kapandı artık kapılar;

Dört taraf karanlık duvar,göremez artık şafağı gözlerin...

Ölüm dediğin,kapalı bir sanduka akar içine gözlerin

Örtülür üzerin beyaz bir kefenle,kararıverir o an gözlerin

Mahkeme-i Kübra yakındır,yaptıklarına yan artık;

Kimler geldi geçti,bir garip hayal oldu şimdi gözlerin...