Gözlerin Birer Mucize

akşam esintisiyle eteklerin uçuşur,

benim aklım bir karış havada

otururduk köpüren dalgaların sırdaşı kayalıklara...

ellerimiz birbirine kenetlenmiş sımsıkı

bir avuç köpük dökerdin omzundan aşağı

sevincim kirpiklerine tutunur,

kıskanırdım o çıplak omuzlarına değen çapkın rüzgarı...

az sonra güneş karşı dağa tırmanır,

uzanırdı ayaklarımızın dibine,

ipek bir halı gibi ışıkları...

bazen susar

bazen de kırardık muhabbetin ince belini,

sevda lugatında yıllanmış cümlelerle

ne zaman uzanıp alnından öpsem,

kızarırdı seninkilerle bir güneşin yanakları...

bazen kamp kurardık bizim arka bahçeye

tek kişilik bir çadır ve renkli çubukları...

üzerimizde yıldızlar,

gecenin en neşeli çocukları

başın dizlerimde,

ve içimde çocuk yıldızların sevinç çığlıkları...

saçlarının kokusu karışırdı ıslak çimenlerin kokusuna

ne zaman dokunsam o saçlarına

yüreğimle bir kıpraşırdı,

çınar ağaçlarının yanık tenli yaprakları...

ne zaman dolasam elimi beline

gözlerin yarı kızgın,

yarı hoşnut halleriyle bakardı yüzüme...

gözlerin!

yüreğime saplanmış birer mucize!