Gözlerin III

Öyle süslü kelam bilmezdi dilim

Kalemi kağıda sürdü gözlerin

Eyledi aşikar divane halim

Mecnun etti çöle sürdü gözlerin

Geceyi gündüzden ayıran güneş

Bağrımda yanıyor yaktığın ateş

Öğrettin ayrılık ölümle kardeş

Çekti Kerbela’ya sürdü gözlerin

Bilmedim Aşk ile süründürecek

Belki halden hale büründürecek

Beni sen ağlattın, kim güldürecek

Hasreti lal dile sürdü gözlerin

Kara gözlerin mi bahtımdan kara

Ceylan bakışlar mı sinemde yara

Bakma saçlarıma düşen karlara

Alevsiz bir kora sürdü gözlerin

Vurdukça sinemi hicranın kahrı

Hasrete akarken sevdanın nehri

Terk etmiyor zulmün yıktığın şehri

Hallerimi zora sürdü gözlerin

Yıkmadı kurduğun kin kalesini

Yakmadı barışın meşalesini

Ahirete Dünya meselesini

Taşıyıp tek sıra sürdü gözlerin

27 ‎Şubat ‎2024 ‎Salı