Gözlerin Kalsın

Çiçekler henüz açmaya niyetli iken,

gök yüzü yıldızlar ile sevişirken,

ellerin diyarında batmasın diye diken;

Sen git ey yâr,gözlerin kalsın...

Çocuksu yüreğim oynaya dururken;

Hasret yağmurlarıdır gözlerimde biriken.

Seni böyle patavatsızca severken;

Sen git yârim,gözlerin kalsın...

umutlara kesilmiş iken biletler,

aşka kalkmış iken en son trenler,

rahat olsun diye içinde ki niyetler;

Sen git üzerimde,gözlerin kalsın...

Bahaddin'in 'ıhlamurlar'ı çiçek açtığı zaman',

hayaloğlu'nun 'rıza'sı öldüğü an,

atilla'nın 'an'ı geldiği zaman;

Sen git sevdiğim,gözlerin kalsın...

Aşk kırlarında hislerimi toplarken sana demet demet,

rabb'im den başkasından ummazken medet,

gönlümü sana bırakacaksan hasret;

Sen yoluna vefasız,gözlerin kalsın...

Ben bıçak yarası misali acıyorken,senin canına ise minnet,

hesabın iki cihanda da sorulur elbet.

gelmemiş iken henüz aşkımıza gaflet;

Sen git hayırsız,gözlerin kalsın....

Çocukluğumuza inip,oynar iken sobe;

Yerimi deşifre eden dillerin yansın.

Günahlara etmiş iken ben bir kere tevbe;

Ne olur git artık,gözlerin kalsın...

Sevdamızda ihanet inan ben değildim,

namluda son fişek,şarjörde sefildim,

bir tek rabb'ime taptım, 'o'na eğildim;

Sen git bana emanet,gözlerin kalsın...

Saatler ile barışık iken zaman,

sensiz de olur elbet bu kalem kahraman.

Ayrılık türküsü çalarken bize bağlaman;

İstemiyorum git,gözlerin kalsın...

Serhat kapatsa da bu sayfasız defteri,

kalbinde ebedi yaşayacak sen varsın.

Olsa da sevdan kalemsiz şairin alın teri;

Sen,sen git yasaklım,gözlerin kalsın...