G/özlerin Mavisi Düşlerim
b/aktım
dağlar yeşile bürünmüştü gök maviydi
hüzünlü yüzlere karalar b/ağlamıştı
gözyaşımla maviye b/akmıştım
bu şehirde sokak kaldırımları ışıklı gölgeler düşerken
yollar dar geldi düşlerimin arasında
gökyüzüne küstüğüm gözlerin mavisi düşlerim
umutsuzluğun
gitmek gelmekten usandım
gidersen merhametinle bu han duvarları yüksekten b/akar
çiçekli bahçeler bahara gülümseyen yüzlere b/akardı
içimde yaşardı susunca ihanetin taşları başıma yağdı
hava sarhoştu besbelli bıraktığın ruhları saran dumanlı yollarda
hüzünlü gülüşümle içime ağlardım sensiz acılarımla
al
s/at düşünürken
usumla yolumun son çeyreğine takılı k/aldı
her duyulan müziklere bazen içinde çalınırdı ringolu ezgiler
ben asıl o zaman hasretine k/özlerdim
çok vefalı yazgılara
kederli acılara düşünürken sevdalı ölümlere acırdım
her seferinde içimde seni yaşatırdım
yüreğimin tutkusuyla açılan umutlarıma
açılan gözlerine kapılırken durdum
sen yokken özledim yoruldum
mavi sulara akan gemiydi yellere savrulan
ve gerçekten yürekten özlemine k/aldım
yurdumun en güzel baharını b/ekledim bir ömür kadar
sonra
o şehirden uzaklaşırken sana yakın düşlerine odaklandım
umuda düşlerimi sararken
mavili düşümle g/özlerine b/aktım
24*07*12*Karataş*