Gözlerin Vurgulu

güz kırgını bir aksanı var bu sevdanın

eski fotoğraflarda kalan

griye çalan bir sapsarılıkta

gülüşleri zaman mağduru

havasız oda kokulu eski yorganlar gibi

desenleri hatıralarda çizik çizik

latin müzikler biriktirdim ellerimde

ılık yaz meltemleriyle okşamak için saçlarını

yüreğimde melez kaygılar

yalınca yabanca yalnızlığına

döneceksin diye hep

yurduna uzak ağıtlar derledim

yeniden yeniden

tekrar tekrar gitmelerine

bil ki sana olan sevgimdir

kendine kaçışlarının coğrafyası

ve nereye gidersen git

orasıdır acılarımın canevi

gelirsen canımı da getir

gözlerin vurgulu

her göz kırpışında atsın kalbim

sonsuzluğa...