Gözlerini Çalmadan

içimde ki şeytanı taşlarken

o renk bir korkunun resmini çizmek, kara kalem

günaha eyvallah edip sıkarken ümüğümü

sesimi kısarken ve ölüm

sen

o şarkıyı söyler misin kuşlukta

geç kalmışlığın ertesinde dövünürken gökyüzünün dizleri

güler misin

bu sessiz vedaya şahadet edip

bilirken öykümüzü dimağında bir gıdım şarap, yarı sarhoş

şehrimizin zeytinleri dökülürken, kıl çadırlara

acımsı telve tadında fallar düşerken o kirli fincana

falımızı kapayan kedere inat

dokunur mu keman arşesine parmakların .

geç kaldık

uzun öykülere, miadı kısa hayaller kaldı

sessiz ve derin

gidiş olsun artık adın

dönüşsüz zamanlara

gözlerini çalmadan

zaman... Eyvallah