Gözlerinle Yendim Hasreti

soğuk duvarlar ürpertirken kalbimi

bir meltem estirdi uzak gözlerin

korkulara teslim olmaya hazırlanırken

gözlerinle tutundum hayata

gözlerinle yendim hasreti

gözlerin yakın eyledi daüssılayı

gönlüm kirpiklerinin arasından uçtu

serin ıhlamur ağaçlarına süzüldü

en ferah saatlerini yaşadım ömrümün

gözlerinde yaşadım sevinçlerimi

ey nisan bakışlı yar

kokun beş yüz yıllık yoldan gelir

üstüme siner

kapama gözlerini ne olur

sana hasretim yalnız gözlerinde diner