Gözümün Baharı

Gözler resmederken kendi aynasında

çocukça bir gülücük perdeleri kaldırır havaya

bir üveyik teleğini bırakır

uçurur ellerimizdekini

kar tanesidir düşen nar çiçeği kokulu

onda bahar kokusu gezinir meyveyi şerbetleyen

tende aşk gezinir şiirdir döşenen

bir ben eskitirim kirpiklerimi

bir onlar tutar hayattan geçenleri

baharın rüzgarı

beni sana savuracaksa

şair gözlerim sadece seni görsün

kuman şiir eceline hecelerimde

bahar diye gömülsün