Gözümün Önünde Öldürüldüm

Hep "oluruna bırak"larda kaybettim ben seni

Peşinden koşmalarda yitirdim Bizi.

Hep yalnız sildim koşmaktan geriye kalan isli terimi.

Ter miydi gözyaşı mı kestiremedim tabi.

Terimle karışmış yaşımda, göz pınarımda nefessiz bırakarak öldürdün Beni.

Şimdi otopsiye ne gerek var?

Ölüm nedenim belli ya işte Yar.

Bedenimdeki tokat gibi Ayrılıktan kalma izlerin beşinde de Sen yazar.

Vurup neşteri,

Kırma!

Anahtarı senle kaybolan kilitleri.

Kırma ki,

Deşme boşa, saklım olan Sen'leri.

Kapanmıyor sonra neşter izleri.

Kapanmayan yanlarımdan gözyaşlarım girmesin ki içeri

Üşümesin boşa Sana benzediğine utanan Sen'lerim..

Niyetim dua deyip etme tek bir söz,

Gidişine kılıf uydurmaktan öteye gidemez o söz.

Hoş...!

Kılıfda kalmadı aslında, minareyi çalıp gittiğinden bu yana

Selasını bile naaşım kendisi kendine okumakta

Günahkarım seni sevmekle başladım günaha.

Cemaatte yok safımda.

Varsın duasız olsun defnim, kendi kendime de girerim toprağa...