Gözyaşlarım Acıyor!
Sensizlik:
Geçiyor,
tözü günaha katarak!
Bir ocak dumanında,
tarihim külleniyor!
Can buğusundan baktım dün;
gittiğin gün gibi,
ayak sesin dilleniyor!
Bilirmisin?
Bu mevsimler seni çağlar!
Kırlangıçlar sırtımda,
balçığı sıvazlıyor!
Birşey kaldığı gibi,
herşey baştan yazılıyor!
Ah cigaram:
tözü dumana satarak,
ciğerimde telleniyor!
Sallanıyor bir rüzgar,
bir bulut duraklıyor!
Salya sümük bıraktığın,
kusmuğu dil yokluyor!
Bak sevgili,
kırlangıçlar;
ne kadar da uzakta!
Sığınacak tek kucak,
tek liman bulunmuyor!
Oy korkular:
tözü gözüme sokarak,
cinneti uğulduyor!
Kapım sırtını dönmüş,
sokağa ters bakıyor!
Mora çalmış dudaklar,
buza kesmiş avuçlar,
yalnızlık bir hikaye;
hep baştan yazılıyor!
''-Geç oldu!...''
Dur sevgili!
Sen sil gözyaşlarımı!
Ben silerken yokluğun,
parmağımda sancıyor!...
YÜREK ASTARIMDAN: Artık istemem! Sinip bir umuttan bakmaya çalıştığım köşe başları, çırılçıplak sattığım namus nutukları, kalbime endülüjans diye dağıttığım cam kırıkları; onlar da sende kalsın... Bu kez elveda tözkent! Elveda 'bir ihtimal' diyerek sığındığım satır başları; onu görmek umuduyla derisini yüzdüğüm asfalt; elveda, dönüşün aptal korkuları...