Gri Meydan

Bir yorgunluk çöktü vicdanıma

Büyüklüğün yüzünden yerlerdeyim şimdi

Gardım düştü, silindi dünya

Gri meydan hazırdı.

Küçük bir çocuk gibi

Dizlerime sarıldı.

Zaten hep bu günü beklemişti.

Sen derdine yan,

Acemi şair,

Nasılda unutuverdin bir gün biteceğini

Aşk savunmasız yakalar sözünü

Bu mısraları yazacağımı

Nasıl da unutuverdin.

Çok bariz değil miydi

Bu aşkın yazgısı

Kristal bir bardakta en güzel mey olan ben

Şimdi yerlerdeyim paramparça

Sensizlik

O meydana hapsetti beni

Hani karanlık bulutları

Gri havası olan

Bir başıma. Tek başıma

Sert rüzgârları.

Yüzümü dudaklarımı çatlatan

Tek bir canlının yaşamadığı

Seni hatırlatacak

Gözlerin kadar yeşil bir yaprak olmayan

O meydan.

Yalnızlığımdan dizlerime sarıldığım.

İşte o meydandayım şimdi.

Sen derdine yan acemi şair

Nereye gitmek istesen

Gri meydan senden önce gider

Seni karşılar, hiç yalnız bırakmaz

Ve asla, hiçbir zaman,

Şımartmaz.