Güçlü Şiir

Adını andığım şiirler azalıyor

Bir yolcunun indiği trenin arkasından

Sonra gülünç ve söylenmesi zor

Özrümüz çağırıyor yapaylıkları

Ben de şair oluyorum yeniden

Heceli bir girizgahta

Ömür boyu Allah seni bana yazsın

Noktasında;

Bir yaprak kımıldıyor kalbimin ormanında

Sana paydos ederken

Küflü cennetin kapıları

İmkansız kaçırışlar koparıyorum zalimlerden

Bir şey sonlanıyor

Adı dipsiz kuyulara güzel

Sonlu ve ölümlü trafikte

Bir sen kazası!

Kalbimden kopanı

Merdiven altına atan şairlere

Kalbimden sevdiğimi

Gönlüm damlı şehirlere veriyorum

Başkasının olacaksan hiç gelme

Zaten ben sen umursamazıyım artık

Öl desen yaşıyorum!