Gücüm Yetmiyor

Bir sefer düşüre bilsem seni gözlerimden

Yüreğimdeki karanlık köşe herzaman dop dolu

Boğazımı düğümleyen bu soluk hep daralıyor

Bir hançerki acısı sol yanımı yok edesim geliyor

Kabuslarda yaşanıyor saniyeler her an sensiz

Tırnaklarım göz damarlarımı içten içten parçalıyor

Dudaklarımda bir uyuşma sıktığım dişlerim kanıyor

Gecelerim çöl gördüğüm bir serap ki içesim geliyor

Çok tuzaklar geçiyorum ateşten yalın ayak yürüyorum

Sevginle aramda beş yüz yıl kokunu hala çekiyorum

Gelmiş geçmiş her canlıya sen diye bakıyorum

Bakıyorumda şu gözlerimi dağlayasım geliyor

Dört ayaklı bir masa örtü aynı tencerede aynı

Karşımda bir sandalye ve pembe bir pamuk hırka

Çatalın tabağın kaşığın eksik olmuyor soframda

Bakıyorum sen yoksun oradan kalkasım geliyor

Üç oda bir salondu gönül bahçemizdeki diyar

Bütün ışıklar yanık ruhum hep seni bekliyor YAR

Gezdim dolandım senden sonra diyar diyar

Sen olmadan inan gidesim gelmiyor

Açtım bir yol daha sana yüreğimi anlarsan

Neşede neymiş hüzünden başka ne var

Şair neden böyle neden sıkıntın dar

İnanın anlatmaya gücüm yetmiyor

Habib Göktuna