Gül Bahçesi..

Hepimiz uzun sandığımız ömrün birer yalancısıyız..

Hep hayaller kurar ümitler besleriz..

Gemilere bakar,denizlerden ilhamlanırız

Şiirler yazar..Rakılar içer..

Sevdiğimizi Anarız..

Evet..

Çok sevdiğim,değer verdiğim

Ve sürekli andığım biri var..

İsmi mi dostlar..

O kendini biliyor..

Ama şöyle anlatabilirim muamma sevdiğimi..

Gökyüzünün parçası

Gece Işığımızın kaynağı

Benim ise...

Bütün ümitlerim..

Dualarım..

Sen Sevdiğim....!

Bir kerede amansızca tutuldum sana..

Sevdim seni..

Gözümün nuru ettim kendimce

Hep bekledim, Bekliycem

Belki bana birgün bir ışık verirsin diye..

Belkide gelin güve oluyorum kendi kendime

Bazen diyorum...

Aptal çocuk bu güzellik senin neyine

Sen kimsin ki düşünüyorsun böyle divane..

Kimsin ki Seviyorsun böyle ölürcesine..

Biliyorum senin içinde olduğun bir hayali kurmaya layık değilim..

Biliyorum belkide Sana dair hiçbir hakkım yok..

Belkide umrun dışıyım..

Bir bilsen Halimi..

Hiç birşey üşütmezdi beni yokluğunun soğukluğu dışında

Hiç birşey vurdutmazdı kadehin dibine

Sensizliğin dışında

Tek istediğim...

Bir sıcak tebessümün ve dünyaları değişmeyeceğim sevgin..

İşte sen sevdiğim..

Bu kalbin Merkezisin.