Gül Beyaz Çiçeğim
sen beni değil,
seni sevişimi seviyorsun
dediğin günden beri
aklıma seni getiriyorum.
gözyaşlarını
üşümelerini
yağmura bıraktığın saçlarını
gülbeyaz çiçeklerini
şafakla ayak seslerini
bir melek olup
beni uyandırışlarını
kahveni yalnız içmeyişini
çayı ne çok sevdiğimi düşünmeni
her sofradaki yerimi
eline değen elimi hissedişini
her nereye gittiysen
beni de nasıl taşıdığını
seni şaşırtıp
kah duygularını doruklara
kah duru sulara
bıraktığımı
aradığın sevgiyi bende buluşunu
ve aradığım
sevgilinin sen oluşundan
nasıl mutlu olduğunu
kalbini sadece bana açışını
sabırsızlıklarını
beni bekleyen güçlü iradeni
kimseye tahammülün olmadığı
bağışlamaz kıskançlıklarını
avuçlarımın içini öpüşünü
aklıma getiriyorum
öyle güzel sevişin var ki
sen benim
dünya ve ahıret güzelimsin..
01.11.2005 / Çengelköy