Gül Desem

Dağ başında kalmış gibi yalnızım yalnız

Sanki kimsenin umrunda şansızım şansız,

Yaşam hayata ne bir kazık ne de bir tafra

Gül desem güler misin acep bu saatten sonra,

Hayallere dalmışım rüyalarım hiçe mahsus

Sevda aslında tek lafta hecelere mapus,

Daha ne kadar bilemem bilinmez bir derya

Bazen arar iken gökte bulursun ayakların altında,

Kalabalıklar kuru bir gürültü sessizlik icabı

Ne ara ne de bul hükümsüzlüğün azabı,

Eller mahkum üç günlük ömürde avare

Dolaşsın istediği kadar gurbet neyime çare,

Özlem hasrette kaybolmuş gitmiş bir nevi

Vuslat ise bugün git yarın gel misali,

Yok mu şu ihtimallerin teselliye vurdumduymazlığı

Belki de bu tek başına kalmışlığın son icadı...

* Berlin, 09.10.2021 *