Gül Ektim Yollarına
bu yolları düşe kalka yürüdüm
her seferinde viran b/ağları
gönül kapılarına seyran eyle
gül dik b/ağlarıma
eceline kalan gürbet kuşları
yurtsuz evsiz sılada kalırsın
derdine derman sararken
dönüşü yok artık yağar kar boran
sen çoktan gittin
gelmedin
yakamoz kokan gülün solduğu
dalında kuruyan gözyaşına kaldığın
gelirsin
seni düşünsem
düşünü kurmuşsun gülüm
ne duaya sarıldın
nede bedduam olsun
ayrı yollara çöle savrulmuş düşün
kılıçsız düşlerın kuytularına kalışın son perdesi
seyri aleme açılmadı
düşlerin yemini
kekik kokusu dağlarımın ahıda var
bağbozumu zamana kaldığın
kayıpların ötesinde
rüya sardığımız umudun
göz bebeklerin
neferlerine bir selam yolla
söylediğin doğru yola saparsan
eniş çıkışlarda
ne bilen nede gören olmaz
halden hale girenlerin
yoğrulan zorun deminde çıkar
kahrolmayası sevgi çanları
son kez adını sormadım
duyunca sesine doyamadım
ve kimseye sormadım
cemalini görseydim
seni o kadar özlediğine
sevdiğimi
hep k/anardım yüreğimle
düşe kalka umutlarına
hasretine düş sararken
gül diktim yollarına
her nefeste özledim
06*01*12*Karataş