Gül Kokusu Aklımızı Süsleyen..

Ne zaman üzerimize bildik mevsim açsa

Alelacele kanatlanır güneş

Ne zaman yağmur düşse gözlerimize

Toprak kokar..ıslanır apansız ruhumuz..

Omuzlarımıza inci /mercandan bir yüktür

Karanlığın içinde açan ak çiçekler gibi yıldızlar

Ufukta bizleri bekleyen bilinmez sevdalı renktir

Gül kokusu değil mi aklımızı süsleyen.

Kim bilir en son gördüğümüz rüya hangi şehrin serüvenidir.

Kutsal mabetler midir yanıbaşımızda oturup ağlayan

Kaybettiğimiz yeşil ufuk hangi dağların zirvesindedir ,

Bir panayır masalı mıdır ,aklımızı dağlayan !

İşte konuşuyorum kelimelerim sonra gelecek

Günlerin gri kaynağı oldum gökten dökülen

Bir zavallı deniz kaldı ayaklarımda yeminli

Bir de sırdaşım dizeler ;

Bağrı açık kumlara benden selâm olsun !..

2004/istanbul..