Gül Kurusu

damarlarımı vurdun hep kızıl içimden

sen çıktın sahillerime vurur şamarın

hayattayız işte bir şekilde

yontarken bizi hızarı

ve berbat iken düşlerden uyanışımız

şeytan görsün yüzünü

hakareti bile yeter

şeytan bile görmezken yüzünü

hüzünler yıkar şimdi

ellerimin pençesi kabarır

yürekse zaten hallice bu kapartıdadır

yine de şeytan görmesin yüzünü

kıskanırım

yüzün bunu hakketmeyecek

gül kurusudur