Gül Kurusu Hayaller

Kırağılar düşürdüm, salkım söğüt saçıma

Doğmadan ölmüş gibi, pek yorgun hülyalarım

Bak kör kuyulardayım, bu yolda tek başıma

Muştu veren olmadı, el oldu rüyalarım.

Gül kurusu hayaller, gittiler birer birer

Bir ben kaldım benimle, yarı yolda yap yarım

Dünlerimi bıraktım, yarınlarım nerdeler

Nerde renkli düşlerim, kırmızı siyah sarım.

Bıraksam düşeceğim, durmuşum baş ucunda

Hayat denen uçurum, görünmez dehliz dibi

İnce çizgi ayırır, bekler ayak ucunda

İleri gitsem ölüm, dursam mahşerim gibi

Galibi yok yarışın, en önünde olsam da

Kimse ödül vermiyor, bitmez yorulmuşluğum

Değişmiyor yaşanan, düşü hayra yorsam da

Böyle gelmiş gitmiyor, bitmiyor sarhoşluğum.

2011-İzmir