Gül Nihal Öldü Diye

cesur bir adım

ne olur hep iyi şeyler söyleyin

gün batımını boğan çocuk değildi

delimsi kırıklarla ağladığında dünyamız

sanki boğulurcasına

siz söylediniz

gel ellerime karış

toprak kıvamında hasret dinerken

harı dudakta kül olsun sevinç

beh ile gülhan şi beste

hu bir rüzgarla namı iltifat

dert harmanda değil mümkün mertebe

bir hülasaya şarkı olsun sevgimiz

şimdi kırık duvarları nehirlerimle aşmak gibi bir duygu sarıyorsa

geri çekilsin bentler alevler velveleler

kalplerin tek sesli büyüsünden

korkmuyor kelimeler

sonra daha uzak koşalım

daha uzak ve dahası olmayan vadiye

vedasını sedasına çarpıp gidelim

gül nihal öldü diye

kabrinde şiir okuyan iffet

ses gelmez mi sanırsınız boşluktan

dönen kuşlar ve ardında idil beyazı

gök yüzünün son eğlencesine girdiler

karanlık bir yolu işittiğimizde

kalbimizden geçenleri bildiler.