Gül Üşüme

biliyorum vakitsiz sevdim seni

Ne vapurlar ardında çığlık telaş uçuşan

martılara el sallamanın,

Ne de, yüzünü çizmişler mi diye

Bulutları seyre dalmanın zamanı.

Biliyorum vakitsiz yürümeye koyuldum

Gülüşünün açtığı

O yeşil yolu.

Sabahın soğuk deminde

Üşümenin koynundayken

Sırtıma vuran güneşle

Isınırken bedenim,

Anlıyorum güldüğünü

yüzünde bir gül düğünü.

Biliyorum vakitsiz düştüm yola

Yüzünün ardında geniş bir ülke

Sınırları gülüşünle çizilmiş

Yüreğimin ceplerini

Doldurup dizelerle

Başlıyorum o büyük muharebeye.

Ayaz yürüse de yüzüme

Bir gün dokunur ellerin

Soğumuş gülüşüme

Yüzümdeki gül üşüme...

Barış Çelimli