Gül Ve Diken

Sevda mevsimine, bahar gelince,

Gül dikene güler, gülde dikene.

Gönül toprakları tava erince,

Gül dikene güler, gülde dikene.

Can suyuyla, aşk toprağı sulanır,

Tomurcuklar birbirine ulanır,

Bülbül güle, gül dikene dolanır,

Diken güle güler, gülde dikene.

Hava, toprak suya cemre inince,

Kışlar sona erer, kuşlar sevince,

Bülbülün hasreti dile gelince,

Diken güle güler, gül de dikene.

Boz bulanık akan seller durulur,

Gönül bülbülleri güle vurulur.

Ne toprak usanır, ne dal yorulur;

Diken güle güler gül de dikene.

Ayrılık gayrilik kalmaz arada,

Zıtlık sarmaş dolaş olur burada.

Aşk kemale erer, bülbül murada.

Diken güle güler, gül de dikene.

Diken zarar vermez gonca olana.

Bunlar birer simge ibret alana.

Bundaki nükteyi özde bulana,

Diken güle güler, gül de dikene.

Eşyanın yüzünden kalkınca perde,

Hiç eser bırakmaz hayırda, şerde.

Yaralı gözümün, gördüğü yerde,

Diken güle güler, gül de dikene.

28.07.2000...Mustafa YARALI