Gül Ve Kül

Gül kafesinde bir ömür

Özlemle beklenir durur

Bir bakışla sevgiyle büyür

Dikensiz bir gonca güldür

Bir yangın yeridir düştüğü

Bir yüreğin içinde ki güldü

Yaktıkça al al olur rengi

Düştüğü yer yangın yeri

Kül ve gül/dür sefası onun

Bir göğüs kafesinde ömür

Sürdüğü sürgün filizdir onun

Kan içinde birde derin uykunun

Bülbülüdür, onun nefesi

Terk etmez o terk etmedikçe

Kaybolmaz o unutmadıkça

Ölmez o ölmedikçe

Kül olmaz o ayaza terk etmedikçe

Boynunu bükmez küsmedikçe

Uyumaz o uyumadıkça

Gül; kafesten uçmaz o açmadıkça