Gülay

bana bak ve gül

ay ışığında

......Gülay

gül

görüyormusun ışığın suda yansımasını

gül

güneş doğuyor gecenin rahminden

gül

ışıyan dişinde

gör yansımasını

zehir gibi soğuk suda bir kadın

topla kızıl saçlarını şafaktan

bukle bukle topuz yap

ensene dökülen birkaç bukleye

üfürmek hazzıyla

esiyor meltem

efil efil dokunan bir gül...

bir gülüşün

en cesur sevda

yanaklarında gamzeleşiyor

şahika bir mihrap

inci inci gözbebeklerin

bakire bir gizem

gölgesinde uyuyor kirpiklerinin

ay ışığı

keskin bir hançer kadar kıskanç

boynundan engin sulara kayıyor

gül ....

güzel gül

güzel kadın

bakışın

güneşi unutturuyor

buğday sarısı ay ışığına vurunca

bakışın

ölümü

güzelliğinde unutturuyor

tozu dumana katıyor

yıldızların şarkısı dudaklarında

gizli saklı bir fısıltıyla bedenini soyuyor

ipekler içindeki siyah kederden

güzel kadın

güzel gül

ay yüzlü güzel

.....Gülay