Güle Dair (naat)

Kokun gelir ezelden , güle düşen çiy sensin

Gül de sensin gülşen de, bahçe sensin bağ sensin

Gönül düşürdüm faka , her daim talibinim

Lal olmuş duduyum ben, takıldığım ağ sensin

Susamaksa senin'çin , yanmaksa hasretine

Bedenim yavan fitil , üfürülen yağ sensin

İrademi boşladım , ram oldum yangınına

Yanan benim nicedir, amma ki çerağ sensin

Yol da uzasa gün de , asra dönse seneler

Dağlar çöller aşsam da vardığım otağ sensin

Zembereği boşalmış zamana andolsun ki

Silindi gelmiş geçmiş, yaşayan tek çağ sensin.