Gül'e Küstüm

Gülüm deme bana

Yapraklarım döküldü

Kuşum deme bana

Bülbülün çoktan uçtu

Dur dur koklama

Dikenlerim batar parmağına

Sonra giderken ahirete

Hüzün dolar yüreğime

Boşver sulama artık

Kuruyan sevgi hiç yeşerirmi

Hey kumrular sizler tanıksınız

Nasılda rengarenk açardım

Hani nerde kırmızım beyazım

Sarım yeşilim

Bak bir bir terketti beni

Kelebekler ve arılar

Dostlarım hayırsız çıktı

Dallarımı karıncalar bastı

Gülüm deme bana

Goncadan geriye ne kaldı

Sadece çürümüş gazeller

Onuda toprak aldı

Can çekişiyorum can

Uğraşma beyhude çaban

Yemin et doğruyu söyle

Kavalını dertli çalan çoban

Giden gelirmi ordan

Tek tesellim yıkılmadan

Kuşluk vakti sakası bülbül'ü

İçli nağmeler eşliğinde

Yolcu edecekler gülünü.

Cengiz Damar.