Gülefşan

Ölü anılarla dolu bu tren

Hangi semtinden geçerse İstanbul'un

Senden bir şeyler dökülür Gülefşan

Susar en çılgın mutluluklar

Aydınlıklar birden kararır

Bir rüyanın ertesinde yapayalnız uyanınca

Hayatın boynu bükülür Gülefşan

Sen hiç ağlama

Yağmurlar secdeye dursun

Koyun koyuna uyusun özlemlerimiz

Gözlere uzak gönle yakın

Kim bilir hangi korsan gemisindeyiz

Anlayamadılar bizi Gülefşan

Bütün gururların burçlara dikildiği kalede

Aşka bir Rapunzel uzanmalıydı

Bedestenlerde sattılar umutlarımızı

Oysa biz göz kapaklarından çalmıştık aşkı

Uyuyan bir devin

Ah sevin Gülefşan

Artık ölmemek üzere gidiyorum sol yanından

Nihallerin gövdesinde kangren

Bir daha geçmeyecek İstanbul'dan

Ölü anılarla dolu bu tren