Gülmek İstiyorum Koştura Koştura Bir Çocuk Oyununda
Gece soğuk
Ölüm soğuk
Tenimi yakan kurşun -tarifi imkânsız -ve fakat- felaketin diğer adı-
Kör, sağır, dilsiz
Işık kadar hızlı…/ dünya kadar ağır…/ ve cehennem kadar sıcaktı…
Zaman dondu
Kanın akışı durdu
Işığını kaybeden ölü bir yıldız
Ninnisiz kalan beşik
Ve sabaha çıkamayan yaralı bir gece gibi
İçimde soğuyup kaldı kurşun…
…ve ölüm; “bıktım” dedi “üstüme çiseleyen kandan
Yoruldum artık;
Bitmeyen savaşlardan, göçlerden, karanlıktan
Ve karanlıkta yankılanıp duran çocukların korkunç çığlıklarından
Ve dudaklarında milyonlarca kez nefessiz kalıp kalıp
Teninde buz gibi soğumaktan insanların
…Ve her gün… Ve her gün… Ve her gün…
Bir dağı sırtlar gibi yükünü sırtlayıp taşımaktan ölümün…
Ebe olmak istiyorum
Evet, evet… Ebe olmak istiyorum
-El ele tutuştuğum ve koştura koştura gülüştüğüm-
Sevinçli bir çocuk oyununda
Hayatı ebelemek
Ve yeni baştan doğurtmak için yaşamı…”
“evet, evet… Bende gülmek istiyorum” dedi -her gün ağlayan çocuk-
“bende gülmek istiyorum-koştura koştura- bir çocuk oyununda
Çocuklarla el ele…”
Ocak 2019