Gülümse Kaderindeki Bir Aldanışa

eşkiya dolusu iç çekişmelere

kadeh kaldırıyorum şimdileri

yanlış yollara giden gölgelerimi sayarken

gülüyorum artık yüreğim

vaatlerden sıkılırcasına

salkım sacak yalanların

aldanışına

kör oyunlara

topal tilki gözyaşlarıına yanıt vercek kadar büyüdüm

gülümse...

ne biter ümitler

ne tutulacak el biter

ne yarin dokunulmaya kıyılmayan elleri

sülietinde kaybolan yarınlara

çentik çentik

kazınıp gider en derinlerinde

kalan kuytu yaralarına tuz biber olucak kadar

melankolik gülümsemenle

sırıtırcasına

şeker kavanozuna dalan çocuk gibi

sinsi kurnazlıkla

al-açık günahları paylaşabiliyorsan ki

gülümsebiliyorsan umarsızca

kaderindeki yalan yolcuya

inanıp inatla sarıp sarmala

yeni gelen baharın

fesleğen kokularıyla...